Körfezde gün batımı

İzmir körfeze bakar, güneşte kızıl akşam.
Geceye hazırlanır, şehirde buruk yaşam.
Dağlar dimdik yükselir,gözalıyor ihtişam
Ruhların bir dansıdır,körfezde gün batımı.

Karşıyaka vapuru, yanaşırken sahile,
Martılar eşlik eder, süzülürler aşk ile.
Ağır,ağır yaklaşır, el uzatır yeşile.
Runların bir dansıdır, körfezde gün batımı.

Bir bardak demli çayla, yorgunluklar atılır,
Güvertede oturup, dost sohbete katılır.
Belki gamla, kederle feleğe de çatılır
Ruhların bir dansıdır, körfezde gün batımı.

Gönüller huzur arar her akşam iş dönüşü
Dalgaların güneşe cilvedir görünüşü
Bulutların ardında hüzünlüdür sönüşü
Ruhların bir dansıdır, körfezde gün batımı.

Mavinin tonlarında, gökle deniz aynı renk.
Doğanın kollarında, renklerdeki bu ahenk.
Yapılmakta sanırsın, uzaklarda kutlu cenk.
Ruhların bir dansıdır, körfezde gün batımı.

Kucaklaşır denizle, sahilden esen rüzgâr.
Yelkenliler yol alır, biraz kırgın sitemkâr.
Güzelliği efsane İzmir kadar aşikâr
ruhların bir dansıdır, körfezde gün batımı.